زیستگاه
این پرنده در مناطق بیابانی ، شنزار ،نیمه بیابانی و سنگلاخی با پوشش گیاهی پراکنده و گاهی نیز در بوته های نسبتا ضخیم و خشک ، به سر
می برد.در ایران ، در مناطق جنوبی و جنوب شرقی ، بومی و نسبتا فراوان است.
تغذیه:
حشرات ، انواع دانه ، انواع میوه ، جوانه گیاهان
حفاظت:
با توجه به جمعیت نسبتا فراوان و گستردگی و دور از دسترس بودنش ، به طور کلی ، خطر چندانی این پرنده را تهدید نکرده و در حال حاضر ، تنها کنترل میزان شکار آن ، کافی به نظر می رسد.